Olympisch gevoel

Hallo,

Daar zijn we weer en we hebben een hoop te vertellen.

Afgelopen maandag zijn we, zoals we al schreven, naar het Olympisch Park geweest en hebben daar 2 handbal wedstrijden gezien.
Denemarken-Zuid Korea en IJsland-Groot Brittannië. Voor de mensen die het niet hebben gevolgd., Zuid-Korea, de laatste in de pool, heeft op het laatste moment nipt verloren met 26-24. Dat was wel spannend. De Koreanen hadden namelijk tot een paar minuten voor tijd voor gestaan. In de andere wedstrijd werden de Britten ondanks alle toejuichingen vanaf de tribures compleet ingemaakt door IJsland met 41-24. Zo'n uitslag was een beetje te verwachten. IJsland stond bovenaan in de pool en "Team GB" helemaal onderdaan. Maar de sfeer in het stadion was er niet minder om.

Het Olympisch park is gigantisch. Naast het Olympisch stadion bevonden zich daar ook de handbalhal, de zwemhal, de waterpolohal, de hockeybanen, de velodrome, de basketbalhal, het bmx-parcours en stonden overal door het park eettenten, waar je van een curry tot fish and chips kon krijgen. Ook staat daar de (tijdelijk) grootste mcDonalds ter wereld.

Het zeker leuk om een keer mee te maken.

Gisteren zijn we net als ongeveel 6000 andere idiote Nederlanders elkaar gaan opzoeken in het Holland Heineken House.
Thuis voor de televisie naar Anky van Grunsven kijken of Dorian van Rijsselberghe of Epke Zonderland goud te zien winnen is leuk, maar daar is dat net even anders. Tijdens de laatste race van Dorian waren er nog niet zo veel mensen aanwezig, maar zo'n 200 man heeft hem ook daar zien winnen en stond te juichen. Bij Anky was het de zaal met de tribune al aardig voorgelopen. En chauvinistisch als zijn, stonden we ook te juichen voor Anky. Bij Epke was het een ander verhaal. Het was even of er in de hele omgeving niets belangrijker was dan dat. Het HHH draaide op noodbezetting. Met zo'n 1000 man naar een turnfinale kijken is bizar. De finale begint en de sporters komen oplopen, oh Epke is in beeld, de zaal applaudisseert. De sporter worden voorgesteld, weer is Epke in beeld, de zaal klapt weer. Dat komen de oefeningen. Zou Kai haalt 16.366, de spanning loopt dan op, want Epke moet dan zijn persoonlijk puntenscorerecord gaan evenarenen. Dan komt de Duitser, Hambucher, wat een oefening, 16.400. Zijn puntenscore verbeten is niet meer genoeg, hij moet nu beter zijn dat hij ooit geweest is. De spanning is dan bijna niet meer te houden en dan komt ONZE Epke en 1000 gespannen gezichten kijken naar de schermen in het HHH.
Eerste vluchtelement , tweede vluchtelement , derde vluchtelement . Dan komt de afsprong en BAM hij staat . Dan komt die spanning weer terug, wat duurt dat lang, maar dan komt de verlossende uitslag 16.533. . Dan komen er nog 2. Als dan de laatste turner na de afsprong dan besluit dat hij de 4-daagse maar gaat lopen is daar nog maar 1 reactie mogelijk Wat is er mooier dan dat?
Dan moeten we weer 5 en half uur lang normaal doen. Want om half 11 is het tijd voor de huldigingen. Ben Liebrand warmt eerst de zaal lekker op. Dan is het tijd. De eerste sporter die werd gehuldig was wielrenner Teun Mulder, Hij werd gehuldigd door Peter Blangé. Daarna daarna was Marit Bouwmeester aan de beurt. Nadat Umberto Tan het Holland Heineken House voor 1 avond heeft omgedoopt naar het Fries Heineken House, werd zij gehuldigd door Arnold van der Leijden. Tot slot was het tijd om Epke Zonderland te huldigen. Weer ging het dak eraf toen hij wordt gehuldigd door schaatskoningin, Yvonne van Gennip.
Al met al was het een leuke maar vermoeiende dag. Want door alle huldigingen liep het programma ernstig uit. Voordat we uiteindelijk bij het hotel terug waren was het inmiddels kwart voor 2 vanacht.

Vandaag zijn we, na eerst uitgeslapen te hebben, naar Canterburry gereden en daar hebben even rond gelopen. Morgen zullen wij uitgebreid deze stad onveilig maken. Maar daarover later meer.